احتمالا با مرور خاطرات دوران مهد کودک یا مدرسه، کودکانی را به یاد خواهید آورد که به بقیه زور میگفتند و دیگران را مجبور میکردند که کار باب میل آنها را انجام دهند. به عبارت دیگر یا زور گفتهایم؛ یا زور شنیدهایم و یا زور گفتن را مشاهده کردهایم. بنابراین بسیاری از ما تجربیاتی از نزدیک درباره زورگویی داریم.
کودکان به علل مختلفی به دیگران زور میگویند. احساس نادیده گرفته شدن، کمبود عزت نفس و اعتماد به نفس، دیگران را مستحق تنبیه و عقوبت دانستن، مورد ضرب و شتم و پرخاشگری قرار گرفتن، نداشتن کنترل بر روی احساسات و فقدان مهارتهای اجتماعی را میتوان از علل اصلی این مشکل دانست.
اما پرسش اساسی این است که در صورتی که در فرزندمان رفتارهای زورگویانه دیدیم باید چگونه رفتار کنیم؟ پاسخ این است که در گام اول باید پی به علت زورگویی ببریم و در گام بعدی بر اساس علت آن، رفتار مناسبی از خود بروز دهیم.
- در صورتی که فرزندتان به علت نداشتن خودباوری و کمبود عزت نفس، از طریق زور گفتن به دیگران میخواهد ارزش خودش را اثبات کند؛ باید بیشتر به تواناییها و استعدادهایش توجه کنید، حتی موفقیتهای کوچکش را مورد تشویق قرار دهید و از وی تعریف و تمجید کنید.
- اگر کودکی به خاطر خطای فردی دیگر میخواهد او را سر جایش بنشاند و تصورش این است که با پرخاشگری کار خوبی میکند؛ لازم است درباره لزوم برقراری نظم توسط مسئول مهدکودک و یا مدرسه به وی توضیح داده شود و به او گفته شود که مسئولیت رسیدگی به بینظمیها در هر جایی یک فردی است که برای این کار تعیین شده است. مثلاً ناظم در مدرسه، معلم در کلاس و پلیس در جامعه مسئول برخورد با رفتارهای بد هستند و وظیفه ما تنها اطلاع دادن به آنهاست.
- بعضی از کودکان چون در گذشته در معرض پرخاشگری بودهاند و به همین علت پاسخ پرخاشگرانه به ناخوشایندیها را یاد گرفتهاند؛ معمولا از روی عادت از ابراز پرخاشگری استفاده میکنند و کنترل کافی را بر روی رفتار خود اعمال نمیکنند. در این دسته از کودکان باید راهکارهای مربوط به مدیریت خشم مانند ابراز سازگارانه خشم آموزش داده شود. در این روش ما لازم است به کودکان بگوییم تا احساس خود را به طرف مقابل بگویند و به جای پرخاشگری و حمله کلامی به شخصیت فرد مقابل، درباره رفتاری صحبت کنند که باعث عصبانیتشان شده است.
- در صورتی که کودکی مهارتهای اجتماعی لازم برای سازگاری با یک محیط اجتماعی را نداشته باشد و در این شرایط اگر با یک ناخوشایندی برخورد کند و نداند که در پاسخ به آن باید چه رفتاری از خود بروز دهد؛ احتمال از کوره در رفتن و پاسخ پرخاشگرانه به میزان زیادی افزایش پیدا میکند. در این صورت باید به فرزندمان آموزش بدهیم که در شرایط مختلف چه پاسخ مناسبی باید بدهد. برای مثال اگر همکلاسیاش در حیاط مدرسه او را هل داد باید در درجه اول در ذهنش تا ده بشمارد تا عصبانیتش فروکش کند و بعد از این مرحله به ناظم اطلاع دهد.
نویسنده: حمید طاهری شماره نظام روانشناسی 7218
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.
دیدگاه خود را با ما به اشتراک بگذارید